Psycholożka Iwona Krasoń-Forkasiewicz podjęła popularną tematykę kultu pracy, który niepostrzeżenie przeradza się w pracoholizm. Pracujemy dużo (prawdopodobnie za dużo), ale niekoniecznie efektywnie, po drodze gubiąc jeszcze sens. Autorka nie namawia jednak do rzucenia wszystkiego i wyjazdu w Bieszczady. Pragnie promować systemową zmianę podejścia, w której dominować ma dobrze zaplanowany porządek działań. To, co kluczowe dla tego poradnika, opiera się na zaprzeczeniu idei zajętości. Dziś chętnie sięgamy po bycie zajętym jako remedium na wszystko, czego nie chcemy, nie potrafimy albo już nie potrafimy, bo zatraciliśmy wolność wewnętrzną. Jestem zajęty, tak więc nie pójdę z tobą na koncert. Jestem teraz zajęty, oddzwonię, do następnego razu. A co jeśli następnego razu nie będzie? Prawidłowo przemyślana regeneracja organizmu i ciała może sprawić, że nie wpadniemy w pułapkę zajętości oznaczającej de facto kompletny brak dostępu do naszego prawdziwego, pierwotnego ja. Trzeba zarządzać czasem, obowiązkami, ale również własną energią.

Książka wyróżnia się na tle zagranicznych poradników osadzeniem w polskich realiach zawodowych. Autorka doskonale rozumie specyfikę tutejszych korporacji oraz wyzwania, przed którymi stoją polscy przedsiębiorcy. Tekst jest lekki, ale poparty wiedzą psychologiczną, a liczne ćwiczenia pozwalają na natychmiastowe wdrożenie zmian w codziennym grafiku. Oczywiście z naszej perspektywy są to elementy niebiblioteczne, ale jednocześnie nie są zbyt mocno zachęcające do pisania po książce. Raczej widzę w tym sugestię notowania we własnym zakresie na własnym nośniku. Osoby czujące na sobie początkowe symptomy wypalenia zawodowego powinny sięgnąć po tę książkę. Być może też rodzice nieradzący sobie z pogodzeniem roli pracownika i matki/ojca. Oprawa miękka, klejona.